7 Comments
Mar 26Liked by baardvrouw

Blij dat je een therapeut gevonden hebt, maar wat vind ik het erg dat je als kind zo afgezien hebt. Ik zou je zo een knuffel willen geven (maar dat zou wellicht wat raar zijn aangezien wij elkaar niet kennen, nog afgezien van het feit dat je misschien helemaal geen fan bent van knuffels). Ik wens je heel veel succes met je verdere traject.

Expand full comment
Mar 26Liked by baardvrouw

En tegelijkertijd botsen mijn twee kinderen met autisme op onbegrip bij mijn schoonouders. Als ze het moeilijk krijgen door de drukte tijdens een familiefeest (the worst) en ik neem uitgebreid de tijd om hen te sussen, kalmeren. Wanneer ik met mijn kinderen dan in gesprek ga, luister naar hoe hard ze aan het afzien zijn dan krijg je rare blikken: Je bent hen aan het bederven; kan je echt niet genezen van autisme; die hebben geen respect voor ons; waarschijnlijk maak je het erger omdat je dat zelf hebt; wat ben je met dat label. Ik ben dat zo beu allemaal.

Expand full comment

Ik heb mezelf ook al afgevraagd of mensen met autisme last kunnen hebben van PTSS, of ik dat kan hebben. Ik heb enorm afgezien tijdens het secundair en toen ik daar eindelijk een beetje op mijn gemak zat was mijn laatste schooldag daar gepasseerd en werd van mij verwacht dat ik zomaar de knop kon omdraaien voor de volgende prachtige uitdagingen. Wat? Waar hebben jullie het over? Ik weet nauwelijks wie ik ben, laat staan dat ik zou weten wat ik wil, en toen is het heel snel steil bergaf gegaan. Vandaag, na ontelbaar veel uren therapie gaat het beter; soms veel, soms weinig, soms niet en ik heb het gevoel dat ik er nog helemaal niet ben.

Expand full comment